The Human Factor

De Europese Commissie organiseerde gisteren een conferentie over veiligheid in de passagiersvaart. De conferentie stond voor een belangrijk deel in het teken van de verjaring van de Titanic en het recente ongeluk met de Costa Concordia. Wetenschappers, beleidsmakers en vertegenwoordigers van het bedrijfsleven hielden voordrachten. Belangrijkste gemeenschappelijke deler in de voordrachten was het belang van The Human Factor. Het belang van veiligheidsprocedures in brede zin en training van personeel stond centraal.  Gewaarschuwd werd voor de reflex om ongevallen aan te grijpen om series van nieuwe maatregelen af te kondigen.

Omdat de onderzoeken naar de ramp met de Costa nog niet zijn afgerond was men voorzichtig er te veel naar te verwijzen of aan op te hangen. Op een Nederlandse wetenschapper na. Die maakte grappen over de kapitein en leek als enige in de zaal te weten wat er in diens hoofd was omgegaan. De toehoorders werden er stil van en bij de koffie stond de wetenschapper alleen in een hoekje stilletjes in zijn kopje te roeren. 

Over zeilschepen of traditionele schepen had niemand het.

Dus dat heb ik dan maar in de marges van de conferentie gedaan. Heb veel handen geschud, onder meer die van een niet onbekende hoge ambtenaar van het Bundes Ministerium. Ons gesprek leverde niet zoveel op, behalve dan dat ik de indruk kreeg dat zij geen voorstander is van de bemoeienissen van de Commissie met zeevaartaangelegenheden. Dat horen we wel meer. Jammer alleen dat niemand anders geïnteresseerd lijkt of leek om ons probleem, dat van de gebrekkige erkenning van nationale certificering, op te willen pakken of te verdedigen.

Natuurlijk ook gesproken met ambtenaren van de Commissie en een afspraak gemaakt voor een uitgebreider gesprek. Over de publieke consultatieronde is gezegd dat het iedereen vrij staat om er op te reageren. Alle reacties worden meegenomen en verwerkt. De reacties van belangenverenigingen of koepelorganisaties als EMH zullen een iets zwaarder gewicht hebben.