Op 10 december
spreken we op het ministerie IenM in den Haag over het Maritieme Arbeidsverdrag
en hoe het zit met ons verzoek om uitgesloten te worden.
IenM wilde
graag dat wij er aan mee zouden doen en wij wilden het niet. Zoals we tijdens
de zeevaartvergadering vertelden heeft IenM nu mondeling gezegd dat zeilschepen
niet gezien kunnen worden als ‘traditioneel gebouwde schepen’ en daarom niet
uitgesloten zijn. Een schriftelijk en beargumenteerde bevestiging van dat
bericht (van een lage ambtenaar) hebben we nog steeds niet en vandaar dus ook
dat gesprek op de 10de.
Inmiddels weet
ik iets meer van de landen om ons heen. Noorwegen zal haar zeilschepen
vrijstellen van het MLC. Duitsland sluit haar zeilschepen ook uit. Denemarken
doe dat niet. Daar moeten de traditionele zeilschepen wel meedoen met het
verdrag.
Engeland sluit
schepen met een 60NM licence uit van het verdrag maar raadt hen aan om toch mee
te doen als zij ook internationaal varen. De andere schepen onder UK vlag
moeten wel mee doen.
De Zweden, de
eigenaren althans, weten nog niet wat er gaat gebeuren. En dat geldt wel voor
meer landen.
Krijgen we nu
weer hetzelfde als de meldplicht, waar het ene land historische schepen korter
dan 45 meter uitsluit van de pre-arrival meldplicht, het andere als ze korter
zijn dan 30 meter (?), weer andere als ze kleiner zijn da 300 GT en sommige
landen zeggen dat alle schepen zich altijd pre-arrival moeten melden.
Een beetje
gewend zijn we er natuurlijk wel aan. Met SOLAS hebben we dezelfde ellende.
We proberen een
bijeenkomst met het MoU Committee op te zetten over de veiligheidscertificering.
Misschien, als NL inderdaad weigert ons uit te sluiten van het MLC, moeten we
dit onderwerp ook daar maar eens aan de orde brengen. De verdeeldheid aan tafel
zal vast een interessant beeld opleveren.

