Verdeeldheid troef

Op 10 december spreken we op het ministerie IenM in den Haag over het Maritieme Arbeidsverdrag en hoe het zit met ons verzoek om uitgesloten te worden.

IenM wilde graag dat wij er aan mee zouden doen en wij wilden het niet. Zoals we tijdens de zeevaartvergadering vertelden heeft IenM nu mondeling gezegd dat zeilschepen niet gezien kunnen worden als ‘traditioneel gebouwde schepen’ en daarom niet uitgesloten zijn. Een schriftelijk en beargumenteerde bevestiging van dat bericht (van een lage ambtenaar) hebben we nog steeds niet en vandaar dus ook dat gesprek op de 10de.

Inmiddels weet ik iets meer van de landen om ons heen. Noorwegen zal haar zeilschepen vrijstellen van het MLC. Duitsland sluit haar zeilschepen ook uit. Denemarken doe dat niet. Daar moeten de traditionele zeilschepen wel meedoen met het verdrag.

Engeland sluit schepen met een 60NM licence uit van het verdrag maar raadt hen aan om toch mee te doen als zij ook internationaal varen. De andere schepen onder UK vlag moeten wel mee doen.

De Zweden, de eigenaren althans, weten nog niet wat er gaat gebeuren. En dat geldt wel voor meer landen.

Krijgen we nu weer hetzelfde als de meldplicht, waar het ene land historische schepen korter dan 45 meter uitsluit van de pre-arrival meldplicht, het andere als ze korter zijn dan 30 meter (?), weer andere als ze kleiner zijn da 300 GT en sommige landen zeggen dat alle schepen zich altijd pre-arrival moeten melden.

Een beetje gewend zijn we er natuurlijk wel aan. Met SOLAS hebben we dezelfde ellende.

We proberen een bijeenkomst met het MoU Committee op te zetten over de veiligheidscertificering. Misschien, als NL inderdaad weigert ons uit te sluiten van het MLC, moeten we dit onderwerp ook daar maar eens aan de orde brengen. De verdeeldheid aan tafel zal vast een interessant beeld opleveren.