Het nieuws van het zinken van de Astrid en het overlijden van het bemanningslid van de Wylde Swan hield mij ook tijdens mijn vakantie in Italie bezig. In meer dan een zin.
Als ex-zeeman is het vreselijk om te
horen van de dood van een collega. Dat dat gebeurde terwijl hij bezig was met
het verlenen van hulp aan een ander schip maakt het extra hard.
Het zinken van de Astrid is afschuwelijk,
een prachtig schip lijkt verloren. Tegelijk was het fantastisch om te horen dat
de bemanning iedereen snel en zonder ongevallen van boord heeft gekregen.
Onvermijdelijk zijn deze ongevallen in
het nieuws gekomen. De BBZ heeft de Wylde Swan en de Astrid aangeboden om ook
bij het te woord staan van de pers bijstand te verlenen, hen zo meer in de luwte te houden als het ware. Daar is geen gebruik
van gemaakt, maar het lijkt me dat de twee schepen dat goed zelf hebben afgehandeld.
Voor zover ik het heb kunnen volgen is de berichtgeving niet al te tendentieus en
speculatief geweest en dat is goed.
Ik hoop dat de onderzoeken snel worden
afgerond en eenduidig zullen zijn. Ik hoop bovenal dat de nabestaanden en betrokkenen in rust kunnen treuren en verwerken of bijkomen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten