20 augustus MLC internationaal van kracht

Op 20 augustus wordt het Maritiem Arbeidsverdrag van kracht. Dat heeft gevolgen voor alle Nederlandse zeilschepen. 

Het MLC consolideert voor het merendeel bestaande maritieme arbeidsnormen. Voor Nederland is er toch een aantal noviteiten, doordat niet eerder geratificeerde verdragen in het MLC zijn geïncorporeerd en doordat bestaande verdragen zijn aangevuld met extra verplichtingen. Daarnaast worden door de bekrachtiging van het MLC nieuwe en extra inspectieverplichtingen geïntroduceerd voor zowel vlaggenstaat als havenstaat op arbeids- en sociale normen in de zeevaart.

De belangrijkste gevolgen voor Nederland bij bekrachtiging van het MLC zijn gelegen in de modernisering en aanpassingen van de zeevaart-arbeidsregelgeving (Boek 2 van het Wetboek van Koophandel, de Zeevaartbemanningswet en Boek 7, titel 10, van het Burgerlijk Wetboek en enige bepalingen van de Arbeidsomstandighedenwet).

Schepen onder de 500 Gt hoeven geen certificaat te hebben maar moeten wel aan de Nederlandse wetten voldoen. Het is dus belangrijk om op de hoogte te zijn van de veranderingen. RoodBovenGroen  heeft een mooie applicatie ontwikkeld die je gratis kunt gebruiken en je stap voor stap vertrouwd maakt met de nieuwe verplichtingen. 

Het is niet te verwachten dat de handhavers in binnen en buitenland op 20 augustus plots van achter hun schuilbosjes te voorschijn zullen springen om alle schepen eens aan de tand te voelen. Waarschijnlijk merk je er in het buitenland voorlopig nog niet veel van omdat alle landen met elkaar hebben afgesproken dat er in de beginperiode terughoudend omgegaan moet worden met het toezicht op de naleving van de nieuwe eisen. Groter is de kans dat schepen in Nederland gecontroleerd worden. De BBZ is verteld dat ILenT een begin wil maken met het toezicht.

De Nederlandse Scheepvaart Inspectie is door het verdrag ook verplicht om toe te zien op de implementatie van de verplichtingen en zal in de komende jaren alle schepen willen bezoeken. Daarover zullen scheepseigenaren nog een bericht ontvangen begrijp ik.  Die inspecties zijn een zaak van de overheid en zullen geen kosten met zich meebrengen voor eigenaren. Wel last, in logistieke zin toch op zijn minst. De BBZ zal dan ook proberen of die controles een beetje vooruitgeschoven kunnen worden of op een moment komen dat het eigenaren beter uit komt.

Duitsland moet meedoen met Denemarken deal

De ‘drie landen deal’ biedt ook een oplossing voor de Duitse schepen. Duitse eigenaren zouden hun overheid moeten aansporen tot het ondertekenen van de Deens – Nederlandse voorstellen. Zo kunnen zij internationaal blijven varen en tijd winnen om een oplossing vinden voor de langere termijn. Die oplossing moet voor Duitsland komen in de vorm van realistischer nationale voorschriften of een Europese benadering.

Het Deens- Nederlandse voorstel is eigenlijk niets meer dan de continuering van het MoU, maar dan verlost van de verwarrende passages en voorwaarden over traditionaliteit en commercialiteit. Als de infractieprocedure tegen Denemarken ons iets geleerd heeft, dan is het dat dergelijke voorwaarden niet nodig zijn.

Over het veiligheidsniveau staat in het MoU:

Recognizing the need to have special minimum standards which will enable the traditional ships to comply with a level of safety that is equivalent to the safety level of modern ships subject to generally accepted international conventions [..]

[..] stating that a possible lack of modern technology on traditional ships

should be compensated for by operational measures to provide an equivalent level of

safety without destroying the historical character of the ships; [..]

Dat is in essentie ook het voorstel dat Duitsland zou moeten ondertekenen en waar eigenaren niet zo bang voor zouden hoeven zijn. Die gelijkwaardigheid zit hem niet in de woordelijke vergelijking tussen de nationale voorschriften en de Richtlijn 98/18 (die in het MoU wordt genoemd als mogelijk referentiekader), maar in de vergelijking van de totale veiligheidsregimes.

Duitsland staat overigens nog steeds achter het MoU dus zie ik geen reden om de drielandendeal niet te ondertekenen.

Strikt genomen hoeft Duitsland de deal met haar twee buurlanden natuurlijk niet te ondertekenen. Gewapend met de uitspraak van de Europese Commissie en in de wetenschap dat Denemarken die uitspraak niet durft aan te vechten zal Duitsland niet snel overgaan tot aanhouden van Nederlandse zeilschepen als er geen SOLAS certificaat aan boord is. Op andere fronten kunnen ze het schepen natuurlijk wel lastig maken weten we ook uit het verleden.

Als Duitsland aan de kant blijft staan gaat daar lijkt mij met name een negatief signaal vanuit naar de eigen Duitse vloot. Het zou kunnen betekenen dat men niet meer volledig in staat voor haar veiligheid.

Nieuwe Zeevaartbemanningswet

Afgelopen donderdag samen met de EZS op bezoek in den Haag om te spreken over de revisie van de ZeevaartBemanningswet. Aanleiding voor de wijzigingen van de wet en de onderliggende besluiten en regelingen houden verband met de Manillla Amendments, door de IMO aangenomen resoluties die gevolgen hebben voor het STCW. Bedoeling is dat de nieuwe ZBW op 1 januari 2014 van kracht wordt.

De resoluties hebben met name betrekking op de opleiding vandaar dat EZS meedoet samen met BBZ. Belangrijk punt is dat sommige onderdelen (zoals Basic Safety) vanaf 2017 herhaald moeten gaan worden om de 5 jaar.

Aanleiding voor het gesprek met DGB en ILenT waren hun laatste voorstellen.

Ik ben dat nog aan het uitwerken en zal de voorstellen voorzien van commentaar doorgeven aan het Klankbord Zeevaart. Kan al wel verklappen dat er een paar positieve veranderingen in zitten (verdwijnen van de 40 mtr grens; gelijktrekken eisen gezel voor zowel Handelsvaart en Zeilvaart, vaartijd die meetelt in verschillende disciplines) en een paar voorstellen die stof tot nadenken zijn (verandering in de vaargebieden voor zover die betrekking hebben op de vaarbevoegdheid) en extra veiligheidstrainingen voor stuurlieden en kapiteins.

Eerst de zaken eens op een rijtje bundelen.

Revisie 98/18 van de baan

Een oplossing van het Deens -Nederlandse probleem via het wetgevingsproces is nu dan echt van de baan. De noodzaak van een revisie van de Richtlijn kon niet aangetoond worden en op voldoende ondersteuning rekenen. Dat heeft de Commissie laten weten. En als er geen nieuwe wetgeving komt waarin ook de Denen zich kunnen vinden dan houden we het maar bij de oude. Ook goed. For the time being.