Tom Lemmers, die me op dit onderzoek attendeerde, stelde de belangrijke vraag: wat gebeurt er als de IMO gevraagd wordt om iets te doen aan de stabiliteitseisen voor (sail) training schepen?Tja, de enige omschrijving die de IMO kent van een sail training schip is terug te vinden in de (juridisch waardeloze) voetnoot van de vernieuwde SPS Code. Okay, ik geef toe, het is een beetje op de zaken vooruitlopen, maar het is niet ondenkbaar dat de IMO, naar aanleiding van deze zaak, zal komen tot een definitie van een zeilschip.
In het rapport wordt op geen enkele manier getwijfeld aan de stabiliteit van zeilschepen, maar wordt aanbevolen dat er (internationale) standaards voor "provision of stability guidance" aan officieren vastgesteld worden, in overleg met IMO en STI (pag. 58). Niet de stabiliteit is het probleem, maar de kennis van de bemanning hoe daar mee om te gaan.
BeantwoordenVerwijderenVeel interessanter, en wellicht van groot belang, is wat er in het rapport geschreven wordt over de certificering van zeilschepen (pag. 24 en, vooral, 57).
Hier wordt beargumenteerd dat het vanzelfsprekend is, dat zeilschepen niet onder de internationale conventies vallen. Hoewel de Concordia met schoolkinderen voer (geen maritime carrière najagend) wordt de certificering als Special Purpose Ship vanzelfsprekend gevonden en zelfs verdedigd.
Misschien is het een idee om de Duitse (BSH, BGVerkehr, BSU), Deense (DMA) en Europese instanties eens op dit aspect van dit onderzoek te wijzen? Canada (en daarmee indirect Groot Britannië) is immers geen onbelangrijke partij in de internationale zeevaart - en ook nog eens partij bij de ParisMOU.
Helemaal met Fokko eens. Een leuk uitgangspunt. Terzijde, onze stabiliteitseisen zijn gebaseerd op die van de vrachtvaart en bewezen ok. Daar kán dus geen probleem zitten voor de IMO.
BeantwoordenVerwijderen